Saytımızı qiymətləndirin


 
 

20 Yanvar – Qaranlıqda Doğan İşıq
Tarix: 19-01-2026 | Saat: 16:33
Bölmə:Karusel / Cəmiyyət / Yazar | çapa göndər

20 Yanvar gecəsi şəhər yatmamışdı.
Bakı o gecə sadəcə bir şəhər deyildi – ürəyi döyünən, nəfəsi kəsilən, amma susmayan bir xalq idi.
Tankların səsi küçələrdən keçəndə asfalt titrəmirdi, əslində titrəyən vicdan idi.
O gecə güllələr insanlara yox, azadlığa tuşlanmışdı.
Küçələrdə axan qan təkcə şəhidlərin qanı deyildi.
O qan qorxunun son damlası, köləliyin son nəfəsi idi. Həmin gecə insanlar evdən çıxanda geri dönüb-dönməyəcəklərini bilmirdilər.
Amma bir şeyi dəqiq bilirdilər: susmaq ölməkdən daha ağırdır.
20 Yanvar şəhidlərinin bəzisinin adı tarix kitablarında böyük hərflərlə yazılmadı. Onlar general deyildi, vəzifəli deyildi, tanınmış sima deyildi.Onlar sadəcə ana idi, ata idi, tələbə idi, sürücü idi, həkim idi… Amma həmin gecə tarixin özünə çevrildilər.
O gecə analar pəncərədən baxıb övladlarını gözlədilər. Bəziləri qapı döyüləndə ümidlə qalxdı, bəziləri isə sükutdan hər şeyi anladı. 20 Yanvar anaları o gecə bir daha gülməməyi öyrəndilər, amma sınmamağı da öyrəndilər.
Allah bütün şəhidlərimizə rəhmət eləsin; onların pak qanı bu torpağın azadlıq möhürü, adları isə xalqın yaddaşına həkk olunan əbədi imzadır.
Şəhidlər ölmədi – bu cümlə tez-tez deyilir. Amma az adam düşünür ki, şəhidlər ölmədisə, deməli biz yaşamağa borcluyuq. Dürüst yaşamağa, ədalətli olmağa, susmamağa, haqqı tapdalananda başımızı aşağı salmamağa borcluyuq. Əks halda onların qanı təkcə torpağa yox, vicdanımıza da axmış olar.
20 Yanvar bizə bir həqiqəti sübut etdi: silah güclü ola bilər, tank ağır ola bilər, amma xalqın iradəsi daha ağırdır.
O gecə Bakının küçələrində güllə ilə susdurmaq istədikləri səs, illər sonra müstəqil bir dövlətin səsinə çevrildi.
Bu gün Şəhidlər Xiyabanına qalxanda sadəcə məzar daşları görmürük. Orada yarımçıq qalan arzular, deyilməmiş sözlər, yaşanmamış ömürlər var. Amma eyni zamanda orada dik durmağın nə demək olduğu var.
20 Yanvar təkcə matəm günü deyil. Bu gün xatırlamaqla kifayətlənməməliyik. Bu gün özümüzdən soruşmalıyıq: “Mən onların fədakarlığına layiq yaşayırammı?”
Əgər cavab vicdanımızı ağrıdırsa, deməli 20 Yanvar hələ bitməyib.
Ruhunuz şad olsun.
Siz qaranlıqda işıq oldunuz.
Biz o işığı söndürməməliyik.
Rauf Adiloğlu


Xəbəri paylaş

411 dəfə oxunub.

Digər xəbərlər